The Elegy of Hayedeh  مرثیه یک صاحب صدا

سروده شد به یاد آن بانوی صاحب صدای ایران "هایده" که دیگر از او مانندی نماند. دیگر نیست و دیگر هم چون او نخواهد آمد. روحش آرام و شاد.

آهنگ برگرفته ای ست از ملودی هایی به ساخته ی استاد انوشیروان روحانی آفریننده ی جاودانه ها که آن را پیراستم به نیت مرثیه اش از تولد او در میهن تا مرگش در غربت.

صدای دریا، صدای دریای خزر است که برداشتم. نواختن همه سازها و تنظیم آن باخود بود. در میان آن دکلمه هایی نیز از خود به تقریر زیر است:

صدايي به بلنداي اين آسمان

به گستره ی  بند بند خاك ايران

گاه به آرامش آب

گاه خروش يك طوفان

روزي تولد يك گل

روزي مرگ يك برگ

صدايي به سالاري اين مردم

به پادشاهي يك ملت

روزگاري به آزادگي اين مردم

به زندگي‏يي  بي ذلت

صدايي از دلي بيمار

اين بيمار خود شفا و خود تيمار

به هر دلي مَرحم

به هر دلي محرم

تا آنكه اين دل ز بي مهري ما

به خروشي تپيد و بعد آرام گشت

به آرامش مرگ

          مرگ يك مرحم

                   مرگ يك صاحب صدا

                             صاحب صداي يك ملت

حال اين مردم بي صدا مي دانند

كه نبايد تنها بعد از مرگ زندگي داد

                             قدر گوهر را بايد از روز نخست دانست

                                                                   نه در روز عزا

كليه حقوق مادي و معنوي اين اثر متعلق به صاحب اثر مي باشد
All rights reserved. ©2009 Aidin Olfat.