|
گل سرخ
گل سُرخمو پَر پَر نكن
عشقِ ديگري باور نكن
چشمم خون شده از سيل اشك
اشك چشمَمو هدر نكن
گل سرخمو پر پر نكن
اشك چشممو هدر نكن
دلم غنچه داد از اشكِ عشق
گل عشقمو پرپر نكن
گل سرخمو پر پر نكن
عشق ديگري باور نكن
دلم زخمه از تاوان عشق
زخم دلو بي مرحم نكن
گل سرخمو پر پر نكن
زخم دلو بي مرحم نكن
سرخ شد گل عشق از زخم دل
گل سرخمو پر پر نكن
گل سرخ غم
روييد از دلم
شوريد در سرم
قصة خار گل
غصة ساده گل
اشك غنچه
رو گلبرگ گل
گويم دم به دم
رانيد از دلم
شوييد از سرم
قصة آه گل
غصة تازه گل
اشك غنچه
رو گلبرگ گل
بيا خاكِ سردِ زمين بِكَنيم
گل سرخ عشق در آن فِكَنيم
بيا تا شبي
گلبرگي باشي
در آغوش برگ
بيا خار گل در هم شكنيم
نخل كين , ز بن , از جا فكنيم
بيا تا كه دور
گردد از من آن
بهانة مرگ
گل سرخمو پر پر نكن
عشق ديگري باور نكن
گفنم دردِ دل از لبِ گل
خواهي عشقم,
باور
نكن
- از بخش ترانه هاي كتابِ "كاش آدما مي
فهميدن"
بازگشت
|
